جبران خلیل جبران:دلو خود را بادیگر دلوها افکندم و گفتم:  شاید به آب رسم.دلو خود را با دیگر دلو ها بالا کشیدم لیک جز آرزوهایم چیزی دیگر نیافتم!

جکسون براون:به مسائل بزرگ فکر کنید ، اما از خوشیهای کوچک لذت ببرید

 افلاطون:سعادت جامعه به مراتب مهم تر از سعادت فرد است

شکسپیر:چه چیز بهترین است؟  من آن بهترین را برای تو آرزو می کنم

بوبن:کودکان اعتماد می کنند ، زیرا هرگز شاهد خیانت نبوده اند . معجزه آنگاه رخ می دهد که این اعتماد را در نگاه پیری فرزانه ببینیم

دوگل:اصل شجاعت ، اتکا به نفس است

صادق هدایت:تنها مرگ است که دروغ نمی گوید

گوته:شخصیت در جریان زندگی شکل می گیرد

فروغ فرخزاد:همه هستی من آیه تاریکی است که تو را در خود تکرارکنان آه می کشد

مادرترزا:در پايان زندگي ، از روي تعداد مدرك هايي كه گرفته ايم ، مقدار مالي كه اندوخته ايم و كار هاي بزرگي كه به انجام رسانده ايم ، در باره ي ما قضاوت نخواهد شد ،بلكه از ما خواهند پرسيد : آيا گرسنه اي را سير كردي ؛ برهنه اي را لباس پوشاندي و بي خانه اي را پناه بخشيدي " . گرسنه ي نه فقط لقمه نان كه گرسنه ي عشق ، برهنه ي نه فقط از تن پوش كه برهنه از عزت و احترام انساني و بي خانه اي نه فقط از خشت و گل كه بي خانمان به سبب طرد و رانده شدن

سلیاسوس:یک مسئله کوچک مانند یک ریگ است. اگر این ریگ را خیلی نزدیک چشمان خود نگه دارید همۀ دید شما را به خود اختصاص می دهد و چیز دیگری را نمی بینید. اگر در فاصله ای معقول آن را نگاه دارید می توانید آنطور که هست آن را ببینید و اهمیت نسبی آن را درک کنید.اگر این ریگ را جلوی پای خود بیندازید چیزی جز یک ریگ که در مسیر ابدیت قرار دارد نخواهید دید

ولتر:درباره ی انسانها از روی سوالاتی که می پرسن قضاوت کن، نه جواب هایی که میدن

سقراط:اگر می خواهی هستی را بشناسی،خود را بشناس

لارشفوکولد:حیله و خیانت ،اغلب از افراد ناتوان سر می زند

گابريل گارسيا ماركز:هرگز لبخند را ترك نكن حتي اگر خيلي ناراحت بودي چون ممكن است هر كسي عاشق لبخند زيباي تو شود

شكسپير:بدترين لحظات زندگي را با كسي تجربه مي كني كه شیرين ترين خاطرات را با او داشتي

آندره ژید:برای من خواندن اینکه شن ساحل ها نرم است کافی نیست می خواهم پای برهنه ام این نرمی را حس کند ، معرفتی که قبل از آن احساسی نباشد برای من بیهوده است

ارد بزرگ:زمان استاد فراموشی است مبادا شاگرد این  استاد شوید

رابرت گرسیولد:امروز اولین روز بقیه ی عمر شماست

برناردوسن پیر:تنهایی در بهشت هم ،ارزش ندارد

موکلییر:هیچ شکنجه ای دردناک تر از این نیست که انسان نه عشق بورزد و نه عشق نثار او شود

ویل دورانت:آنجا که طبیعت توفق می کند ، هنر آغاز می شود

پت ریلی:در انتخاب های خود دقت کن بهترین را بپذیر و سپس خود با آن همراه باش

روزی من و دوستم زندگی به سفر رفتیم.شک داشتم که می توانم همسفر خوبی برای دوستم باشم

و تا آخر این راه او را همراهی کنم یا خیر! نسیمی آمد و شاخه ی خیالم را تکان داد و با خود قاصدکی را

آورد.قاصدک در گوش دلم گفت: برای اطمینان از پل متروکه ی تردید عبور کن.از پل  تردید گذشتم و به

راهم با همسفرم زندگی ادامه دادم.هنوز چند قدمی نرفته بودیم که به دریای سرنوشت  رسیدیم.امواج

آرامش به آرامی بر ساحل خوشبختی ضربه می زد.زندگی گفت:بیا با قایق شادی ها  از دریای

سرنوشت عبور کنیم.قبول کردم و سوار قایق شادی ها شدیم و با قدرت عشق پارو زدیم.چندی نگذشته

بود که خورشید با وفائی غروب کرد و موج بلا بر سر ما بارید و طوفان مشکلات قایق ما را واژگون ساخت و

ما به داخل گرداب مصیبت افتادیم.در حال غرق شدن در خودم بودم که یاد زندگی ام افتادم.دستم  را به

دستانش رساندم و او را به قایق رساندم و او از مرگ نجات یافت.آسمان تیره و تار گشت.آری خورشید

با وفائی غروب کرده بود.زندگی ام حتی سرش را برنگرداند که برای آخرین بار من را ببیند.او رفت و من در

باتلاق تنهایی در زیر آسمان بدبختی خود فرو رفتم و مردم.قبل از مرگ یاد جمله ای از بزرگترین شاعره ی

وجودم افتادم و آن این بود: (آه ای زندگی منم که هنوز با همه پوچی از تو لبریزم)

فردریش نیچه :  آینده از آن کسانی است که به استقبالش می روند

 فردریش نیچه :  نادرستی یک حکم باعث نمی شود که آن حکم را رد کنیم ، احکام نادرست برای زندگی بشری ضروری است و رد  کردن آنها را به معنای رد کردن زندگی است

فردریش نیچه :  فرد خلوت نشین می گوید که واقعیت در کتاب های نیست و فیلسوف آن را پنهان می کند. فرد والا از فهمیده شدن توسط دیگران در هراس است نه از بد فهمیده شدن چون می داند که کسانی که او را بفهمند به سرنوشت او یعنی رنج کشیدن در دنیا دچار خواهند شد.

فردریش نیچه :  آنچه والا بودن یک فرد را ثابت می کند کرده های او نیست چون بیخ و بن آنها معلوم نیست و معانی مختلف دارند بلکه ایمان اوست

فردریش نیچه :  چهار فضیلتی انسان والا عبارت است از : دلیری ،درون بینی ، همدلی و تنهایی  که گرایش به آنها سبب پاکی می شود

فردریش نیچه :  با رنج عمیق درونی آدمی از دیگران جدا می شود و والا می شود. انسان های آزاده دل شکسته و پر غرور خود را پنهان می کنند

فردریش نیچه :  لذت بیرحمی در دیدن رنج دیگران است اما فردی که بیرحم است این بیرحمی گریبانگیر خودش هم می شود و به ایشان نیز آزار خواهد  رسید

فردریش نیچه :  کسانی که در خود احساس حقارت می کنند به دیگران رحم می کنند اما به دلیل غرورشان دم نمی زنند! یعنی درد می کشند و می خواهند با دیگران هم دردی کنند.کسانی که با دیگران همدردی می کنند به دلیل دردمند بودن خودشان است

فردریش نیچه :  آنچه برای یک نفر سزاوار است نمی توان گفت برای فرد دیگر هم سزاوار است. به عنوان مثال انکار نفس و افتادگی سزاوار یک فرمانده نیست و برایش فضیلت محسوب نمی شود. حکم یکسان صادر کردن برای همه غیر اخلاقی ست

فردریش نیچه :  کسانی که مردم از آنها  به صاحبان اخلاق یاد می کنند اگر ما اشتباهشان را ببینیم از ما به بدی یاد خواهند کرد حتی اگر دوست ما باشند

فردریش نیچه :  کسی که دلش را به بند بکشد جانش را آزاد کرده است

فردریش نیچه :  انسان نمی تواند از غرایز خود فرار کند ، وقتی از خطر جانی دور شود دوباره به غرایزش برمی گردد

فردریش نیچه :  حقیقت مانند دریا است که چون نمک  آب دریا زیاد است تشنگی را رفع نمی کند. اگر حقیقت آدمی تحریف شود مثل آب شور دریا خواهد بود که تشنگی اش را رفع نخواهد کرد

فردریش نیچه :  نسبت به فرد پایین تر از خود نفرت نداریم بلکه نسبت به فرد برابر با خود یا بهتر از خود

فردریش نیچه :  آدمی به خاطر نیاز به مراقبت و کمک دیگران با آنها ارتباط برقرارمی کند

فردریش نیچه :  کسی که آرمان نداشته باشد کمتر لاابالی ست تا کسی که راه رسیدن به آرمانش را نمی داند

فردریش نیچه :  کسی که جنگجوست باید همواره در حال جنگ باشد چون زمان صلح با خودش درگیر خواهد شد

فردریش نیچه :  خیر نباید همگانی باشد وگرنه دیگر خیر نیست زیرا چیزهای همگانی ارزشی ندارند

ناپلئون بناپارت : اولین شرط توفیق شهامت و بی باکی است

ناپلئون بناپارت : نایاب ترین چیزها در جهان دوست صمیمی است

ناپلئون بناپارت : دردها و رنج ها فکر انسان را قوی می سازد

ناپلئون بناپارت : کسانی که روح نامید دارند مقصرترین مردم هستند

ناپلئون بناپارت : یک روز زندگی پر غوغا و در شهرت و افتخار بهتر از صد سال گمنامی است

ناپلئون بناپارت : پیروزی یعنی خواستن

ناپلئون بناپارت : عشق گوهری است گرانبها ، اگر با عفت توام باشد

بزرگمهر: چون دل راست انديش و زبان راستگو باشد در کاستي و نادرستي بسته مي شود

چينگ: هرگز نمي توانيم صفت خوبي را در ديگران بشناسيم مگر اينکه از آن بويي برده باشيم

چاحيت: اگر امروز حتي يک کلمه از ديروز بيشتر بدانيد مسلماً شخص ديگري هستيد

ارد بزرگ: موشکافي در شکست ، پيشرفت  در پي خواهد داشت

هزلت: آنکه از دشمن داشتن مي ترسد ، هرگز دوست واقعي نخواهد داشت

هيوز: زياد زيستن تقريبا آرزوي همه مي باشد ولي خوب زيستن آرمان يک عده معدود

هنري لانگ فلو: کسي که براي خود احترام قائل است، از گزند ديگران در امان است. او کتي را بر بدن دارد که کسي را ياراي پاره کردن آن نيست

حميد مصدق: در سرزمين هرز سرشاخه هاي سبز نمي رويد

جان راسکن: حيات آدمي در دنيا همچون حبابي است در سطح دريا

اگوست کنت: چرا بايد در انتظار بهشت موعود احتمالي باشيم ؟ما خود قادريم يک بهشت واقعي در عرصه زمين به وجود آوريم

گراسيان: برتري هميشه منفور بوده است ، و هنگاميکه برتر از همه اي بيشتر منفوري

گاليله: قدرزمان حال را بدانيد كه گذشته بر نمي گردد و آينده شايد نيايد

سعدي: در ميان دو کس دشمني ميفکن ، که ايشان چون صلح کنند تو در ميانه شرمسار باشي

سه نه ک: غالب اشخاص بدون اينکه مقصد معيني را تعقيب کنند زندگي مي نمايند و مثل پر کاهي که بر روي آب حرکت کند ، عمر خود را به آخر مي رسانند و جلو نمي روند ، جريان آب انها را مي برد

اُرد بزرگ: هديه دشمن را نيز بپذير

نيچه: اگر شما دشمن داريد ، بدي او را با خوبي پاداش ندهيد ، زيرا اين امر موجب شرمساري او مي گردد

استائل:مبارزه است که قدرت مي آورد نه استراحت

کولتون:در ميان ملکات ذهني ، حافظه بيش از همه مي شکفد و پيش از همه مي ميرد

وين داير:اگر مشکلي داري، به دليل طرز فکر توست و تنها راهي که مي  تواني مشکلات را براي هميشه حل کني، اين است که طرز فکرت را تغيير دهي

لاروشفوكولد:آدميان به اندازه اي آسيب مي آورند كه جسارت كنند و خوبي به آن قدر مي كنند كه مجبور باشند

وايلز:انسان وقتي در خانه نشسته است خوهان حادثه اي در زندگي و هنگامي كه دچار حادثه مي شود طالب زندگي آرام در خانه است

آنتوني رابينز:مسؤوليت قبول كن، بگذار هرچه مي‌خواهد پيش بيايد

اديسون:انسان در هر سني كه از كار بازماند بهتر است كه بعد بي درنگ بميرد

شاتو بريان:يک اراده خم نشونده ، بر همه چيز، حتي بر زمان قالب مي آيد

دوکلوس:نفهمي و ناداني سه نوع است : يکي آنکه انسان هيچ نداند ، دوم آنکه آنچه را که لازم است نداند ، و سوم آنکه آنچه را نبايد بداند ، بداند

جان استيل:هميشه به خاطر داشته باشيد که دنيا هرگز مديون شما نيست ، زيرا قبل از شما نيز وجود داشته است

نيچه: شايد من بهتر مي دانم که چرا بشر تنها حيواني است که مي خندد.تنها انسان است که به شدت رنج مي برد و مجبور است خنده را بيافريند

کنت دوسکور : مشعل نبوغ فروغ نيابد مگر آن زمان که نور حقيقت بر آن بتابد

بلز پاسکال : تمام شان و عظمت انسان در فکر است

لاواتر: کسيکه همه سلاحهاي خود را رها کرده و ناله کنان مي گويد نمي توانم ، از من ساخته نيست و بدشانسم ، ترحم انگيزترين مخلوق دنياست

کونگ تين گان : فرزانگان سخن نمي گويند، بلکه با استعدادان سخن مي گويند و تهي مغزان بگومگو مي کنند

آندره مورا : افراد دانا کوشش دارند خود را همرنگ محيط سازند ولي اشخاص ديوانه سعي مي کنند محيط را به رنگ خود در آورند ، به همين جهت تحولات و ترقيات اجتماع به دست ديوانگان بوده است

مترلينگ:انسان خوشبخت آن كسي است كه حوادث را با تبسم و اندكي دقت بعلت وقوع آن تلقي وقبول نمايد

برايان تريسي:همه چيز به حساب مي آيد . هر کاري که انجام دهيد  يا به شما کمک مي کند  يا آسيب مي رساند ، هيچ چيزي خنثي نيست

گوته:كسي كه داراي عزمي راسخ است ،جهان را مطابق ميل خويش عوض مي كند

آنتوان سنت اگزوپري:نگاهت رنج عظيمي است، وقتي بيادم مي‌آورد كه چه چيزهاي فراواني را هنوز به تو نگفته‌ام

جبران خليل جبران:هيچ کس نمي تواند چيزي را به شما بياموزد جز آنچه که در افق ديد و خرد شما وجود داشته و شما از آن غافل بوده ايد

لاروشفوكولد:انسان هيچ وقت بيش تر از آن موقع خود را گول نميزند كه خيال ميكند ديگران را فريب داده است

هرشل:اميد غذاي روزان? بيچارگان است

هرمان هسه:آنان كه نمي‌توانند مسؤوليت قبول كنند، به رهبر نياز دارند و براي داشتن رهبر داد و هوار راه مي‌اندازند

پاسكال:آدم بي مغز و پرگو چون آدم ولخرج و بي سرمايه است

آلفرد دوموسه:آدمي شاگردي است که درد و اندوه او را تعليم مي دهد و هيچکس بدون احساس اين معلم قادر به شناسايي خود نيست

فردوسي:کسي که به آباداني  مي کوشد جهان از او به نيکي ياد مي کند

اعتصام الملک:حقيقت گفت مرا برهنه بگذاريد و پيرايه بر من مبنديد زيرا من هيچگاه از برهنگي خود شرمسار نيستم

مثل انگليسي: طمع به همه چيز، از دست دادن همه چيز است

مثل هندی: گذشته گذشت و آنچه مي آيد بر تو پوشيده است،آنچه را که در دست داري مغتنم شمر

مثل فرانسوي: کسي که اندرز ارزان را رد کند طولي نمي کشد که پشيماني را با قيمت گراني خريداري خواهد کرد

مثل ايتاليايي: معني همه چيز دانستن هيچ ندانستن است

مثل ژاپني: بايد حريف را به کمک حريف ديگري بدام انداخت

مثل آلماني: گاهي دروغ همان کار را مي کند که يک چوب کبريت با انبار باروت مي کند

مثل اسپانيایي: کسيکه يکبار مي دزدد ، هميشه خواهد دزديد

مثل مصري: تندرستي ، تاجي است بر سر انسان سالم ولي هيچ کس جز يک بيمار اين تاج رانمي بيند

مثل  آمریکایی: انديشه ي گوينده از گفتارش مهم تر است

مثل بلژيکي: متنبه کردن بهتر از متنبه شدن است

مثل چيني: «عجله» کاري را که «احتياط» قدغن کرده انجام مي دهد

مثل انگليسي: يک متر يک متر سخت است ولي يک سانت يک سانت مثل آب خوردن است

مثل مراکشي: شتر کوهان خودش را نمي بيند اما کوهان همسايه اش را به خوبي مشاهده مي کند

مثل عربی: کسيکه غرور دارد حاضر است گم شود و راه را از ديگران نپرسد

مثل هندي: پول بايد متعلق به انسان باشد نه آدم متعلق به پول

مثل فرانسوي: خانه ات را براي ترساندن موش آتش نزن

مثل آلماني: بهتر است دوباره سؤال کني تا اينکه يکبار راه اشتباه بروي

مثل لهستاني: يک کليد طلايي به هر دري مي خورد

مثل چيني: با ثروت مي توان بر شياطين فرمانروايي کرد . بدون ثروت حتي نمي توان بره اي را احضار کرد

مثل بوسني: مرحله اول بلاهت آن است که خود را عاقل بدانيم

مثل هندي: اگر سنگي پرتاب کني دست خودت درد مي گيرد

مثل فرانسوي: پول، به عقلا خدمت مي کند و بر احمقان حکومت

مثل آلماني: سند پاره مي شود ، ولي قول پاره نمي شود

مولیر:یک ابله تحصیل کرده از یک ابله بی سواد ابله تر است

مارک تواین:تختخواب خطرناکترین جای دنیاست، چون صدی نود مردم در آن می‌میرند

برادلی:اگر به قلبت گوش کنی و مغزت را به کار اندازی، هیچ وقت اشتباه نمی کنی

مارسل آشار:امید دارویی است که شفا نمی دهد ، اما درد را قابل تحمل می کند

مارون:مال ، زنبوری است که اگر از نگه داری آن آگاه باشید عسل می دهد وگرنه نیش می زند و پرواز می کند

رنه دکارت:رقابت تا زماني پسنديده است كه كار را به حسادت نكشاند

جیمز بریانت:به لاک پشت ها نگاه کنید، آنها تنها وقتی پیشرفت می کنند که سرشان را از لاک خود بیرون می آورد

کیتز:تعلیم به احمق ها همانقدر بی ثمر است که بخواهیم با صابون ذغال را سفید کنیم

متورمن کولن:بعضی از سخنوران نمی دانند با دستهایشان هنگام صحبت چه کار بکنند . بهتر است جلو دهانشان را بگیرند

راسین:با شلاق اراده می توان اسبی وحشی و سرکش را رام کرد

رابرت زند:آدم ها فقط در يك چيز مشتركند : متفاوت بودن

فلورانس نایتینگل:انسان بدرستی همان میشود که به آن فکر میکند

لابرویر:در این دنیا از دو راه می توان موفق شد ؛ یا از هوش خود و یا از نادانی دیگران

جک لندن:هیچ می دانی فرصتی که از آن بهره نمی گیری، آرزوی دیگران است

جان قلوریو:آنگاه که سندانی ، پا برجا باش ، روزی که چکش گشتی محکمتر بکوب

سر والتر اسکات:یک ساعت زندگی با افتخار و شکوه به یک قرن گمنام زیستن می ارزد

سروانتس:زن مانند شیشۀ ظزیف و شکستنی است . هرگز توانایی مقاومت او را نیازمایید . زیرا ممکن است شیشه ناگهان بشکند

کالون:شمشیر می تواند روح را از بدن جدا سازد ، ولی هرگز نمی تواند عقیده ای را از مغز کسی بیرون کند

آبراهام لينكلن:من نمی دانم پدربزرگم که بود ، اما به این نکته بیشتر اهمیت می دهم که بدانم نوادۀ او چه کسی خواهد شد

واشنگتن ایروینگ:زبان یگانه آلت تیزی است که با استعمال زیاد تیزتر می گردد

نيچه:آنكه پرنده نيست نبايد بر پرتگاهها آشيان سازد

ویلیام آلن وایت:آنان که زندگانی را بستری از گلهای سرخ می دانند ، همیشه از خارهای آن شکایت دارند

اریک کستنز:با سنگهایی که در سر راهت میگذارند هم میتوانی چیز قشنگی برای خود بسازی

شوپنهاور:به من بگو قبل از آمدن به اين دنيا كجا بودي ، تا بگويم بعد از مرگ كجا ميروي

ویلیام تن: بدگویی حسود دلیل برتری شماست

بایرون:افتخار در خشک کردن قطرۀ اشک است نه در جاری ساختن سیل خون

جبران خلیل جبران:به فرزند عشق خود توانید داد، اما اندیشه تان را هرگز ، که وی را افکاری دیگر به سر است ، تفکراتی از آن خویشتن